سه شنبه ١٤ تیر ١٤٠١






محمود رضا تدین

استاد تمام

زراعت

دانشکده کشاورزی

تلفن: 03832324401

mrtadayon@yahoo.com

دفتر کار مجازی

زمینه های تحقیقاتی
   توسعه و کشت و کار گیاهان زراعی ، توسعه مکانیزاسیون در بخش کشاورزی، شناخت تاثیرات تنش‌های غیر زیستی بر فرایندها و کارکردهای گیاهی
   ارایه راهکارهای مقابله با اثرات تنش بر گیاهان، توسعه و گسترش تولید محصولات کشاورزی بر اساس کشاورزی ارگانیک و بیودینامیک
   راهکارها در جهت اجرایی نمودن الگوی کشت در مناطق تولید، توجه به واکنش های فیزیولوژیک و کارکردی گیاهان زراعی در راستای ارتقاء تولید، امکان بهبود ماده الی خاک و تقویت ریزجانداران و استفاده از موجودات زیستی در بهبود شرایط بیولوژیک خاک و تقویت و ارتقاء رشد گیاهان
   استفاده از روش های گیاه پالایی در کاهش اثرات آلایندها، کاربرد نانوتکنولوزی در بخش کشاورزی و بررسی اثرات مثبت و منفی بر تولید گیاهان زراعی و محیط زیست
   مطالعه واکنش ها و فرایندها و کارکردهای فیزیولوژیک گیاهان زراعی جهت افزایش عملکرد گیاهان زراعی



سوابق تحصیلی
   دکتری، مهندسی کشاورزی، دانشگاه شیراز، ایران ، تاريخ فارغ التحصيلی: ١
   کارشناسی ارشد، مهندسی کشاورزی، دانشگاه شیراز، ایران
   کارشناسی ، مهندسی کشاورزی، دانشگاه تهران، ایران ، تاريخ فارغ التحصيلی: ١

مقالات
Research Journal
١. محمد رفيعي الحسيني*محمودرضا تدين*مرضيه مظهري, اثر تيمارهاي شکست خواب بر جوانه زني بذر شيرين بيان (.Glycyrrhiza glabra L) ,
٢. مهران رنجبر*محمودرضا تدين*علي تدين*رحيم ابراهيمي, اثر كودهاي نيتروژن.سولفات پتاسيم.سولفات منيزيم و سولفات روي بر عملكرد و برخي ويژگي هاي بيوديزل توليدي از گلرنگ ,
٣. محمودرضا تدين*سعيد نوروزي, تاثير نانو اكسيد تيتانيوم،نانو روي و نانو تيوب كربني چند جداره بر عملكرد و اجزاء عملكرد ماش (Vigna radiata) ,
٤. مهسا زارعي*محمودرضا تدين*علي تدين, تاثير كودهاي بيولوژيك در شرايط شوري بر عملكرد و در صد روغن سه اكوتيپ شاهدانه (Cannabis sativa) ,
٥. مهسا زارعي*محمودرضا تدين*علي تدين, تاثير كودهاي بيولوژيك در شرايط شوري بر عملكرد و در صد روغن سه اكوتيپ شاهدانه (Cannabis sativa) ,
٦. ظهراب اداوي*محمودرضا تدين, Influence of arbuscular mycorrhiza on some physiological growth parameters of potato under field conditions ,
٧. محمودرضا تدين*مهسا زارعي, بررسي اثر همزيستي قارچ مايكوريزا گونه Glomus mosseae بر مقاومت به شوري سه اكوتيپ شاهدانه ,
٨. ظهراب اداوي- محمودرضا تدین, Effect of mycorrhiza on Plant growth and yield in Potato Production under field conditions ,
٩. ظهراب اداوي- محمودرضا تدین, Effect of mycorrhiza on Plant growth and yield in Potato Production under field conditions ,
١٠. زهرا ايزدي لاي بيدي*محمودرضا تدين, اثر كم آبياري بر رشد كميت وكيفيت بذر كرچك تحت تيمار سالسيليك اسيد و اسپرمين ,
١١. علي تدين- *شهرام ترابيان *محمودرضا تدين, اثر تراكم بوته بر عملكرد و كيفيت چهار رقم تجاري بزرك خوراكي ,



کتب و جزوات
١. محمودرضا تدین، ارزیابی پساب کارخانجات قند یر خواص فیزیکی و شیمیایی خاک و عملکرد گیاهان زراعی در استان فارس، این کتاب به منظور ارزیابی اثر پساب 5 کارخانه قند در استان فارس بر ویژگی های فیزیکوشیمیایی خاک و عملکرد گیاهان زراعی با استفاده از داده های آزمایشی و پژوهشی و مطالعات مزرعه ای و میدانی در محدوده کارخانه های قند اقلید، فسا، ممسنی، مرودشت و کوار به دست آمده است.نتایجبر روی پارامترهای فیزیکو شیمیایی خاک، صفات مورفولوژی، فیزیولوژی، عملکردی و اجزای عملکردی،گیاهان و نیز از جنبه های مطالعات پارامترهای محیط زیستی مانند COD , BOD انجام شده است و به تفکیک و تفصیل همراه با جزییات داده ها و ارایه نتایج و تحلیل صفات به طور مجزا برای هر کارخانه قند مشخص شده است.
٢. محمودرضا تدین، کشاورزی آینده، پیشگفتار بر اساس پیش‌بینی‌های به‌عمل آمده، جمعیت جهان تا سال 2050 میلادی (1429 شمسی) به حدود نُه میلیارد نفر خواهد رسید و هم‌زمان تقاضا برای موادغذایی هم از نظر مقدار و هم از نظر تنوع افزایش خواهد یافت. بنابراین تا سال 2050 باید 70% موادغذایی بیشتری تولید شود. از طرفی، در حال‌حاضر تقریبا 800 میلیون نفر در سراسر جهان از گرسنگی و سوءتغذیه رنج می‌برند. براساس برخی پیش‌بینی‌ها، علی‌رغم پیشرفت‌های چشم‌گیر در تولید گیاهان زراعی و دامی، 8 % از جمعیت جهان (یا 650 میلیون نفر) تا سال 2030 هنوز در معرض گرسنگی و سوءتغذیه خواهند بود. کتاب حاضر بر اساس چالش‌های پیش‌ روی بخش کشاورزی نوشته شده است. سرعت تغییرات و تحولات مختلف در سطح کره زمین و در همه شئون زندگی انسان‌ها و به‌ویژه بخش کشاورزی آن‌چنان بالاست که درک این‌که، چالش‌ها کدامند و چه عمقی دارند و راه‌کار مناسب برای رفع هر چالش کدام است خود چالش جدیدی است که نیاز به‌توجه و نگرش دقیق و همه جانبه دارد. با افزایش جمعیت کشور در آینده نه‌چندان دور، نیاز به تامین غذای مورد نیاز جامعه در دهه‌‌های آتی، تغییر ذائقه مصرف‌کنندگان و احتیاج به‌میزان و غذاهای متنوع‌تر، باعث می‌شود که نقش کشاورزی در تولید و تامین غذا و ایجاد امنیت‌غذایی پر رنگ‌تر شود. این درحالی است که به‌دلیل برخی فناوری‌های قبلی، مانند دستاوردهای انقلاب سبز در زمینه خاک‌ورزی و یا مصرف کودهای شیمیایی و سموم دفع‌آفات تحولی شگرف در تولید محصولات کشاورزی اتفاق افتاده است و موجب رفع گرسنگی به‌میزان زیادی در مناطق مختلف دنیا شده است، اما همزمان به‌دلیل فعالیت‌های غیرعلمی و مخرب محیط‌زیستی و دست‌ورزی انسان در طبیعت، بسیاری از منابع پایه تولید محصولات کشاورزی، مانند زمین‌های مرغوب و حاصل‌خیز کشاورزی، دچار فرسایش و تخریب شده و توان باروری خود را از دست داده و یا درحال تخریب و زوال هستند. منابع آب‌های شیرین سطحی و زیرزمینی به‌علت مصارف بیش اندازه و همچنین به‌دلیل آلودگی ناشی از فعالیت‌های بشر رو به‌کاهش رفته و در برخی موارد به‌دلیل شورشدن و شدت آلودگی، امکان مصرف در بخش کشاورزی را ندارند. سرعت پدیده‌های تغییر اقلیم که عمده آن، ناشی از فعالیت‌های انسانی در طی حدود دو قرن گذشته است در سال‌های اخیر افزایش چشم‌گیری یافته و منجر به تغییرات شدید در محیط‌زیست شده است. افزایش غلظت گازهای آلاینده در اتمسفر، باعث اثرات گلخانه‌ای شده و افزایش دمای کره زمین و گرم‌شدن مناطق وسیعی از قاره‌ها و نواحی قطبی را به‌همراه داشته و بر الگو، میزان، شدت و مدت بارش‌ها تاثیر گذاشته و موجب بروز خشک‌سالی‌های شدید و طولانی‌مدت در برخی مناطق شده و در برخی مناطق دیگر، بروز طوفان‌ها، جاری‌شدن سیلاب‌ها، ذوب‌شدن یخ‌های قطبی و بالاآمدن آب دریاها و اقیانوس‌ها رخ داده ‌است که همه‌این عوامل، به‌شدت بر توسعه کشاورزی در آینده تاثیر منفی می‌گذارد. از بدو خلقت، نخستین نگرانی در مورد حیات و بقاء انسان، تامین غذا بوده است و این نیاز در ابتدا با جمع‌آوری دانه‌های گیاهان خوراکی، شکار حیوانات، صید پرندگان و آبزیان انجام می‌شده؛ اما با یک‌جانشینی انسان و بروز انقلاب کشاورزی این وظیفه بر عهده بخش کشاورزی گذاشته شده است. مهم‌ترین وظیفه بخش کشاورزی، از زمان شروع تا امروز، تولید محصولات زراعی، باغی و دامی برای تامین نیاز غذایی انسان بوده است و این وظیفه، تا زمانی که حیات انسان در کره زمین و حتی در سایر کرات ادامه داشته باشد همچنان بر عهده و دوش بخش کشاورزی است. اگرچه در آینده ممکن است اهداف و وظایف جانبی به ‌این وظیفه اصلی افزوده شود، اما همچنان وظیفه اصلی بخش کشاورزی تولید و تامین غذای مورد نیاز بشر خواهد بود. علت انتخاب نام کتاب با عنوان "کشاورزی آینده" و نه "آینده کشاورزی" آن است که از نظر نویسنده، بین این دو اصطلاح از نظر نگرشی، ماهیتی و کارکردی تفاوت وجود دارد. همان‌گونه که کشاورزی از بدو خلقت تاکنون برای بشر اهمیت زیادی در تولید محصولات کشاورزی و تامین غذای بشر داشته است همین نقش و وظیفه مهم، برای همیشه و درآینده نیز وجود خواهد داشت؛ اگرچه ممکن است در میزان تولید و تنوع محصولات غذایی مورد نیاز، تحول و یا تغییراتی به‌وجود آید؛ اما آن‌چه که در آینده، کشاورزی را تحت تاثیر قرار می‌دهد سرعت عوامل موثر بر شیوه‌های تولید محصولات کشاورزی و تامین غذا و تضمین امنیت‌غذایی جامعه است که به‌عنوان چالش‌های پیش روی، تولیدات کشاورزی را به‌شدت تحت تاثیر قرار می‌دهد. به‌عبارتی، اهمیت آینده کشاورزی بر همگان روشن و غیرقابل تردید است؛ اما آن‌چه که نیاز به توجه دارد و دست‌اندرکاران بخش کشاورزی همواره باید خود را برای آن آماده کنند کشاورزی آینده است. در این‌جا واژه "آینده" تاکید بر نوع، سرعت، کارایی و فناوری‌های نوآورانه دارد که به‌سرعت، همه‌ بخش‌ها و جنبه‌های زندگی انسان، محیط‌زیست و سایر ابعاد بوم‌نظام‌ها و حتی زیست‌کره زمین را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. فناوری‌های نوآورانه جدید، آن‌چنان به‌سرعت و به‌صورت جهشی و نقطه‌ای در حال رخداد هستند که در هر روز یا در هر ساعت، ممکن است فناوری و یا نوآوری‌هایی اختراع و عرضه شوند که تا روز قبل از آن برای انسان، قابل پیش‌بینی نبوده است. این نوآوری‌ها و فناوری‌ها که اختراع و کاربرد آن‌ها دیگر منحصر به کشورهای خاصی نیستند و می‌توانند در هرکجای کره زمین، توسط فناوران، نخبگان و شرکت‌های دانش‌بنیان محلی ارایه شوند ممکن است از آن‌چنان کارایی و سهولت در اجرا برخوردار باشند که بسیاری از روش‌های مرسوم و حتی نوین فعلی و مورد استفاده بشر و به‌ویژه در این‌جا بخش کشاورزی را در مدت کوتاهی دچار تغییر و تحول کرده و مسیر رسیدن به اهداف عمده و اصلی در کشاورزی، (تولید غذا، تامین غذا و امنیت‌غذایی) را هر روزه کوتاه‌تر، آسان‌تر و پربازده‌تر کنند. در دو دهه گذشته، فناوری‌های نوآورانه و جدید آن‌چنان با سرعت در امور کشاورزی مورد استفاده قرار گرفته‌اند که همگان را شگفت‌زده کرده است. گاهی ممکن است دو کشور همسایه و یا حتی دو مزرعه همسایه، که یکی از فناوری کشاورزی دقیق و یا استفاده از ربات‌ها و پهپادها در تولید کشاورزی خود بهره جسته است در مقایسه با کشور یا مزرعه‌ای که هنوز از تکنولوژی یک یا دو دهه گذشته استفاده می‌کند؛ از نظر توسعه‌یافتگی فاصله زمانی و فناوری تفاوت زیادی با هم داشته باشند که باور آن مشکل به‌نظر آید. اگرچه، امروزه براساس فناوری‌های مدل‌سازی و شبیه‌سازی نوین، می‌توان برخی از اتفاقات آینده را پیش‌بینی کرد و بر اساس آن سناریوها، خود را برای آینده آماده ساخت، اما هم‌زمان، اختراع و معرفی فناوری‌ها و نوآوری‌ها نیز با چنان سرعتی در حال بروز و عرضه به بازار و کاربردی‌شدن هستند که ممکن است تعداد بسیار زیادی از پیش‌بینی‌ها و موقعیت‌های شبیه‌سازی‌شده، در آینده به وقوع نپیوندند و یا به‌نحوی دیگر و به‌شکل متحول‌شده‌ای اتفاق افتند. جالب است که پژوهش‌های زیادی در یک‌دهه گذشته بر اساس مدل‌سازی و شبیه‌سازی انجام شده است که ‌این پیش‌بینی‌ها و سناریوها نشان می‌دهند که در قرن آینده چه اتفاقاتی خواهد افتاد؛ اما در چندسال اخیر، بیشتر پیش‌بینی‌ها متمرکز و مربوط به دهه پیش رو، یعنی سال 2030 و یا حداکثر 2050 میلادی است. این موضوع نشان می‌دهد که علی‌رغم ابزارها و فناوری‌ها جدید که پیش‌بینی‌ها را راحت‌تر و دقیق‌تر کرده، سرعت تحولات فناوری به‌گونه‌ای است که نمی‌توان امکان وقوع پیش‌بینی‌های بلندمدتی که در آینده اتفاق خواهد افتاد را با قطعیت مشخص کرد. بنابراین، برای انسان، "آینده کشاورزی" همچنان در اولویت خواهد بود اما زیر ساخت‌ها، پایه‌ها و منابع تولید کشاورزی، شامل: نوع مالکیت زمین‌های زراعی، نحوه بهره‌برداری از زمین‌های زراعی، قوانین و مقررات حاکم بر نظام‌های بهره‌برداری، نهاده‌های کشاورزی بهبود یافته، قوانین مالکیت معنوی و فکری، مداخله شرکت‌های تامین‌کننده نهاده‌های کشاورزی، شرایط بازاریابی و عرضه محصولات کشاورزی، نوع نهاده‌های مصرفی، نوع ماشین‌آلات و دستگاه‌های مورد استفاده، روش‌های مدیریت مزرعه، شیوه‌های آموزش کشاوزران، ترویج یافته‌های نوین کشاورزی و انتقال یافته‌های پژوهشی به مزارع، سن و سواد کشاورزان، شرکت‌های دانش‌بنیان و تقش آن‌ها در تولید محصولات کشاورزی و تامین غذای مردم و تقریبا همه اجزای مرتبط با تولید و حتی مسایل اجتماعی مانند آموزش زنان کشاورز، نیروی کار متخصص و حرفه‌ای و توسعه روستایی و شهرنشینی تحت تاثیر فناوری‌های جدید قرار خواهد گرفت. از این‌رو، مهم است که مسئولان دولتی، برنامه‌ریزان، کارشناسان بخش خصوصی، پژوهش‌گران و دانشگاهیان، کشاورزی آینده را به خوبی ترسیم کنند تا تولید کافی محصولات کشاورزی و با کیفیت در آینده تضمین شده و غذای مورد نیاز جامعه به‌همراه امنیت‌غذایی تامین شود. آن‌ها باید بتوانند عدالت اجتماعی، ثبات سیاسی، عدم وابستگی، امکان حضور در بازارهای بین‌المللی، صادرات محصولات کشاورزی با ارزش افزوده بالا و ارتقای جامعه بر اساس شاخص‌های غذایی، سلامتی و بهداشتی با تاکید بر حفظ محیط‌زیست را تضمین کنند. تمام افراد موثر بر فرآیند تولید محصولات کشاورزی نیز، باید خود را برای کشاورزی آینده آماده کنند. "کشاورزی آینده"، کشاورزی هوشمند و دیجیتال بر پایه فناوری اطلاعات و اینترنت اشیاء خواهد بود. از هم اکنون، تعداد زیادی از کشورها خود را برای دهه آینده (2030 میلادی) که انقلاب کشاورزی هوشمند و انقلاب دیجیتال کشاورزی در حال بروز است آماده می‌کنند. کتاب حاضر برای این هدف به‌رشته تحریر درآمده است تا همه دست‌اندرکاران تولید محصولات کشاورزی و موادغذایی، از قافله فناوری‌های نوین که به‌سرعت در حال حرکت و اتفاق‌افتادن است عقب نمانند و مسئولان، برنامه‌ریزان، اساتید دانشگاه‌ها و دانش‌آموختگان بخش کشاورزی، پژوهش‌گران مراکز پژوهشی، کارشناسان اجرایی، شرکت‌های خصوصی، خدماتی و دانش‌بنیان و از همه مهم‌تر، کشاوزران خود را برای استفاده کارآمد از منافع این دستاوردهای عظیم علمی‌آماده و تجهیز کنند. در آینده، کشاورزان از حداقل مقدار مورد نیاز نهاده‌ها استفاده خواهند کرد و مناطق بسیار ویژه‌ای را از مزرعه و گیاه را هدف قرار خواهند داد. در آینده عملیات كشاورزی در درجه نخست به‌دلیل پیشرفت در فناوری‌هایی مانند سنسورها، ربات‌ها، پهپادها، ماشین‌آلات هوشمند و فناوری اطلاعات، بسیار متفاوت از امروزه خواهند بود. کشاورزی آینده از فناوری‌های پیشرفته‌ای مانند ربات‌ها، سنسورها، تصاویر هوایی و فناوری سیستم اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور و سامانه موقعیت‌یاب جهانی استفاده خواهد کرد. این دستگاه‌های پیشرفته و کشاورزی دقیق و سیستم‌های رباتیک این امکان را فراهم می‌کند که کشاورزی سودآورتر، کارآمدتر، ایمن‌تر و سازگارتر با محیط‌زیست باشد. تحولات جدید در ماشین‌آلات، نرم‌افزار و ژنتیک و بیوتکنولوژی به کشاورزان این امکان را می‌دهد تا کنترل بیشتری در نحوه کاشت و مدیریت گیاهان زراعی خود داشته باشند. کشاورزی هوشمند، نقش مهمی ‌در کشاورزی آینده دارد. کشاورزی هوشمند به مفهوم مدیریت کشاورزی با استفاده از فناوری‌های نوین، برای افزایش کمیت و کیفیت محصولات کشاورزی است. کشاورزان قرن بیست‌ویکم به فناوری سامانه موقعیت‌یاب جهانی، اسکن خاک، مدیریت داده‌ها و اینترنت اشیاء دسترسی دارند. در کشاورزی آینده، فناوری‌های فعلی و فناوری‌های در حال ظهور هم‌گرا خواهند شد. پژوهش‌گرانی که محصولات بیوتکنولوژی جدید تولید می‌کنند، با کسانی که سموم دفع‌آفات می‌سازند دست به‌دست هم می‌دهند و آنان با افرادی که محصولات و خدمات فناوری داده، ایجاد می‌کنند، به‌صورت مشترک همکاری خواهند کرد. این‌ روابط منجر به چرخه توسعه کوتاه‌تر برای تولید محصولات کشاورزی جدید و کاهش هزینه‌های تولید و افزایش عملکردها خواهد شد. نویسنده امیدوار است کتاب حاضر برای همه کسانی که وظیفه، مسئولیت و رسالتی بزرگ در آینده کشاورزی و به‌ویژه کشاورزی آینده بر عهده دارند مفید واقع شود و بتوانند از افق‌های پیش روی بخش کشاورزی، دیدگاه‌ها و راهبردهای مطرح شده برای ارتقاء و بهبود بخش کشاوری، در آینده‌ای که چندان دور نیست و اگر توجه شایانی انجام نگیرد به زودی دیر می‌شود استفاده کنند. نویسنده با احترام به نظرات ارزشمند صاحب‌نظران، آینده‌پژوهان و متفکران بخش کشاورزی، هرگونه پیشنهاد و انتقاد سازنده را صمیمانه پذیرا خواهد بود. بر خود لازم می‌دانم که از زحمات اقای دکتر مهدی امیریوسفی که در فرمت‌بندی کتاب همکاری صمیمانه‌ای داشته‌اند تشکر نمایم. محمودرضا تدین
٣. دکتر محمودرضا تدین- دکتر فاطمه محتشمی، کنترل غیر شیمیایی علف های هرز و اهمیت آن، کتاب کنترل غیر شیمیایی علف های هرز علف‌های‌هرز، رقیب خطرناک گیاهان زراعی هستند و از آغازین روزهای کشاورزی، گیاهان زراعی را آلوده کرده‌اند. رشد بهینه و نمو گیاهان زراعی بستگی به تعادل عناصر غذایی و فراهمی رطوبت، فضا و تابش فعال فتوسنتزی دارد. علف‌های‌هرز نیز برای رشد، نمو و تولیدمثل به‌همین منابع وابسته هستند. از این‌رو علف‌های‌هرز و گیاهان زراعی معمولاً در رقابتی پیوسته برای تغذیه، فضا، رطوبت و نور هستند. علف‌های‌هرز در رشد گیاهان زراعی ایجاد تداخل می‌کنند، به‌عنوان مثال، آن‌ها از طریق سایه‌اندازی یا تولید برخی از ترکیب‌های آللوشیمیایی که اثر منفی برگیاهان زراعی دارند، میزان نور در دسترس گیاه را کاهش می‌دهند. از این‌رو، کنترل پایدار علف‌های‌هرز به‌دلیل رقابت شدید بین علف‌های‌هرز و گیاهان زراعی و آسیب‌های ناشی از علف‌های‌هرز به گیاهان زراعی ضروری است. در طول تاریخ بشر، انواع روش‌های فیزیکی و مکانیکی برای کنترل علف‌های‌هرز استفاده شده است. در اواخر قرن نوزدهم بود که برای نخستین‌بار برخی از نمک‌های معدنی (مانند نمک‌های مس) و روغن‌های گیاهی به‌عنوان سموم آفت¬کش برای کنترل علف‌های‌هرز و دیگر آفات استفاده شد. کشف و معرفی توفوردی (2,4 -D) گامی مهم در گشودن درهای کشف، توسعه و فرموله‌کردن چندین علف‌کش دیگر بود. پس از کشف و استفاده از آن¬ها در کشاورزی، علف‌کش‌ها نقش مهمی در مدیریت علف‌های‌هرز و در افزایش عملکرد گیاهان زراعی بازی کردند. با وجود تمام منافع به‌دست آمده از کاربرد علف‌کش‌ها، تکامل مقاومتی علف‌های‌هرز در برابر علف‌کش‌ها و نگرانی‌های محیط‌زیستی منجر به بروز نگرانی‌های جدی شده است. بعد از شروع مسئله مقاومت به علف‌کش‌ها، آلودگی‌های محیطی و دیگر نگرانی‌های زیست‌محیطی، پایداری کنترل علف‌های‌هرز با استفاده از علف‌کش‌ها مورد تردید قرار گرفته است. به‌دنبال این مسائل، روش‌های غیرشیمیایی کنترل علف‌های‌هرز، باید جایگزین یا دستکم، مکمل کنترل علف‌های‌هرز با علف‌کش‌ها شوند. توصیه می‌شود از مدیریت تلفیقی علف‌های هرز همراه با ممنوعیت استفاده از بسیاری از علف‌کش‌ها به‌دلیل تبعات محیط‌زیستی استفاده شود. کنترل غیرشیمیایی علف‌های‌هرز مزایایی همچون تولید غذای ایمن و سالم و حفظ محیط‌زیست دارد. چنین روش‌های کنترل علف‌های‌هرز برای اجرای موفقیت‌آمیز نظام‌های کشاورزی ارگانیک اجتناب‌ناپذیر است. با این‌حال، وضعیت فعلی نشان می‌دهد که با وجود فناوری‌های مرسوم در روش‌های کنترل غیرشیمیایی علف‌های‌هرز، هنوز شکاف¬هایی دراین دانش وجود دارد. هدف کتاب آشنایی با علفهای هرز مقاوم به علف‌کش‌ها، کنترل غیرشیمیایی علف‌های‌هرز با استفاده از گرما، روش‌های فیزیکی، دستکاری گیاهان زراعی و سایه‌انداز گیاهی، کنترل بیولوژیکی و مکانیکی، ارایه انواع روش‌های کنترل غیرشیمیایی علف‌های‌هرز بر اساس فناوری‌های نوین و استفاده از ابزارهای دقیق است. این کتاب هم‌چنین به بحث در مورد فاصله زیاد بین دانش موجود و نواقص موجود در استفاده از روش‌های غیرشیمیایی برای مدیریت علف‌های‌هرز و راه حل‌های ممکن می‌پردازد.
٤. محمودرضا تدین، تبارشناسی چند گیاه فرنگی ایران، کتاب تبارشناسی چند گیاه فرنگی ایران تنباکو، سیب‌زمینی، گوجه فرنگی، هویج، آفتابگردان سابقه کشاورزی در ایران به قدمت تمدن بشری است. اولین تمدن‌های انسانی در ایران در مناطق جغرافیایی مستعد برای فعالیت‌های کشاورزی به وجود آمده‌اند و کشاورزی در طی هزاران سال، نقش مهم و محوری در توسعه جامعه ایرانی داشته و هم‌چنان دارد. سرزمین ایران خاستگاه و محل اهلی‌کردن گیاهان مهمی مانند گندم، جو، یونجه، هویج، هلو، لاله، زعفران و ... است و هم‌چنین منشأ و محل اهلی کردن بز و گوسفند بوده است. شناخت زیستگاه‌ها و خاستگاه‌های گیاهان و جانوران به‌عنوان ذخیره‌گاه ‌ژنی می‌تواند در مسیر تکاملی و به‌نژادی آنان بسیار مفید و سودمند باشد و دانشمندان و پژوهش‌گران را قادر می‌سازد تا از ذخیره‌های ژنی در خویشاوندان آن‌ها، ژنوتیپ‌ها و اکوتیپ‌های موجود، بیشترین سودمندی را به‌دست آورند. ایران در طول تاریخ نه تنها خود در مسیر توسعه تمدنی قرار داشته، بلکه به‌دلیل جایگاه تمدنی، اقتصادی، فرهنگی، جمعیتی، اقلیمی و استراتژیکی، با سایر تمدن‌ها و فرهنگ‌ها نیز تعامل دو طرفه داشته است. بنابراین همیشه محل تضارب آرا، فرهنگ‌ها و مبادلات کالایی و فناوری بوده است. ایران در بخش کشاورزی، نه تنها صادرکننده محصولات مختلف بوده ، بلکه در موارد زیادی نیز به واردکردن محصولات کشاورزی از سایر مناطق اقلیمی و جغرافیایی اقدام کرده است و یا محصولاتی به این کشور معرفی شده‌اند تا نیازهای خود را بر طرف نماید و یا بر اساس مزیت‌های نسبی، دارای موقعیت‌های ویژه‌ای شود. به‌طور مثال، قرارگرفتن ایران در مسیر جاده ابریشم یکی از این موقعیت‌های بزرگ بوده است که نقش و جایگاه ایران، به‌عنوان پلی بین اروپا و شرق دور را نشان می‌دهد که هم بر این جوامع تاثیر گذاشته و هم از آنان تاثیر پذیرفته است. کاربرد واژه فرنگی برای برخی از این کالاها به‌ویژه برای گیاهانی مانند گوجه‌فرنگی و... نشان دهنده آن است که این گیاهان وارداتی بوده و منشاء خارجی دارند. معرفی و ورود برخی از محصولات کشاورزی و به‌ویژه گیاهان زراعی، اثرهای عمیقی، بر مسائل تولیدی، اقتصادی، تحولات اجتماعی، فرهنگی و حکومتی ایران داشته است. آثار ورود و استفاده از این گیاهان زراعی و باغی آن‌چنان بزرگ و عمیق بوده است که ممکن است برخی بر این باور باشند که این گیاهان از ابتدا بومی سرزمین ایران بوده‌اند، در حالی‌که‌ بررسی تبارشناسی، تاریخی و وقایع‌نگاری نشان می‌دهد که قدمت ورود برخی از آن‌ها ممکن است چند قرن و برخی دیگر در حد چند دهه گذشته بوده باشد. از جمله این گیاهان زراعی می‌توان به ورود و جایگاه تنباکو، سیب‌زمینی، گوجه‌فرنگی، آفتابگردان و ... اشاره کرد. اهمیت این گیاهان نه تنها در مسایل تولیدی و اقتصاد کشاورزی بوده است، بلکه برخی از این گیاهان بر مسایل، اجتماعی، سیاسی، مدیریتی، حکومتی، مذهبی، فرهنگی، زبانی، عادات و رسوم جامعه ایرانی و بهداشتی تاثیر بزرگی داشته‌اند و نقاط عطفی در تاریخ ایران به وجود آورده‌اند. ورود و توسعه تنباکو به ایران، یکی از مهم‌ترین این گیاهان است که تحولات و مسائل مربوط به تولید، انحصار، تحریم و رفع تحریم، درآمد، مالیات، مسایل بهداشتی و درمانی آن در طی چند قرن اخیر، جامعه ایرانی را متاثر ساخته است. برخی عقیده دارند تحولات سیاسی، اجتماعی و حکومتی مربوط به این گیاه، به حدی بوده است که در سال‌های بعد از جنبش تنباکو، کمک بزرگی به جنبش مشروطه‌‌خواهی ایران کرده است. گیاهان وارداتی دیگری مانند سیب‌زمینی و گوجه‌فرنگی، تاثیری مستقیم بر اقتصاد کشاورزی و تغذیه جامعه دارند و نوسانات عرضه و تقاضای آن‌ها در برخی از سال‌ها، نه تنها تولید، بازار و درآمد کشاوزران را متاثر می‌سازد، بلکه در مواردی، بخش مدیریتی کشور را نیز به واکنش وا می‌دارد. با توجه به اطلاعات و دانستنی‌های اندک، محدود، پراکنده و عمدتا شفاهی در مورد تاریخ و نحوه ورود این گیاهان به کشور، هدف از تالیف این کتاب، ارایه اطلاعات کامل، کافی و جذاب برای امکان شناخت گیاه‌شناسی، خاستگاه، تبارشناسی، نحوه ورود، افراد موثر در واردات، شیوه نامگذاری گیاهان، چگونگی پذیرش و اقبال جامعه به گیاه وارداتی، نحوه کاربرد و استفاده از آن،ها در مواد غذایی و صنایع تکمیلی و جایگاه چندین گیاه زراعی مهم ایران از قبیل تنباکو، سیب‌زمینی، گوجه‌فرنگی، هویج و آفتابگردان است تا دانشمندان و اساتید، متخصصان، به‌نژادگران، مدیران، برنامه‌ریزان، دانشجویان و علاقه‌مندان بخش کشاورزی بتوانند بر اساس آگاهی از سیرتکامل، تحولات و توسعه این گیاهان از گذشته تاکنون، نیازهای جامعه را در افق‌های پیش‌رو، بر اساس سوابق و مستندات گذشته به خوبی شناسایی کرده و راه‌کارهای راهبردی برای توسعه بیشتر این گیاهان و یا سایر گیاهان مشابه تدوین و ارایه دهند.
٥. محمودرضا تدین- سعید نوروزی، اگرواكولوژي، 506 صفحه
٦. محمودرضا تدین- هدایت الله کریمزاده، همزيستي ميكروب هاي هاي گياهي: جنبه هاي كاربردي، 828 صفحه
٧. محمدرضا نادری- محمودرضا تدین- وحید محمدی، مديريت توليد و فرآوري يونجه، 446 صفحه
٨. هدایت الله کریم زاده- محمودرضا تدین ، ميکروارگانيزم‌هاي محلول‌کننده فسفات اصول و کاربرد فن‌آوري ميکروفوس، 495 صفحه
٩. محمودرضا تدین، نقش ريشه هاي گياه در توليد گياه زراعي ، 700 صفحه
١٠. سينا فلاح *محمودرضا تدين*الهام قجاوندبلتيجه ، مقدمه اي بر زراعت ارگانيك..، 128 صفحه
١١. محمودرضا تدین، اصول نظام هاي کشاورزي و الگوهاي کشت، 322 صفحه
١٢. محمودرضا تدین، نظام‌هاي حاكم بر مالكيت و بهره‌برداري از زمين‌هاي زراعي در ايران، 596 صفحه
١٣. محمودرضا تدین، واكنش‌هاي فيزيولوژيك گياهان به تنش‌هاي محيطي،
١٤. محمودرضا تدین، واكنش‌هاي فيزيولوژيك گياهان به تنش‌هاي محيطي،
١٥. محمودرضا تدین، واژگان و روش‌هاي ارزيابي گياهان زراعي با تاكيد بر مسايل اجتماعي و حقوقي،



افتخارات
١. پژوهشگر برتر دانشگاه شهرکرد 1398
٢. برگزیده هیئت علمی آموزشی دانشگاه شهرکرد 1398
٣. - برگزیده هیئت علمی آموزشی دانشگاه شهرکرد 1394









کلیه حقوق سایت برای دانشگاه شهرکرد محفوظ است